Яно маё, Глыбокае!

Калі зернейка паказваецца праз чорную зямлю і становіцца маленькім парасткам, яно назаўсёды застаецца на гэтай зямлі. Хоць у раслін і няма мозгу, яны раз і назаўсёды ведаюць ,  дзе іх Радзіма , яны ніколі яе не пакінуць. З людзьмі ўсё па-іншаму. Мы можам рухацца, рухацца ўперад, але шлях назад для нас ніколі не закрыты. Ды […]

Продолжить чтение