Ёсць людзі, чыя праца асвятляе шлях іншым, чые дасягненні – не проста радкі ў біяграфіі, а яскравы доказ адданасці сваёй справе. Менавіта такі Ігар Міхайлавіч Пракаповіч – чалавек, які працуе не дзеля гучнай славы, а па клічы сэрца і глыбокім унутраным перакананні. Яго плённая дзейнасць даўно і заслужана прызнана ў літаратурных, краязнаўчых і педагагічных колах. Ганаровы член Саюза пісьменнікаў Беларусі, лаўрэат прэстыжнай прэміі імя Уладзіміра Караткевіча, пераможца абласнога конкурсу «Настаўнік года» і рэспубліканскага конкурсу на найлепшае краязнаўчае выданне – гэтыя ўзнагароды толькі часткова адлюстроўваюць маштаб яго асобы. А ў 2021 годзе Ігар Міхайлавіч быў прызнаны найлепшым публіцыстам краіны, атрымаўшы Нацыянальную літаратурную прэмію за глыбокую і пранікнёную кнігу «Пастаўшчына».
Вытокі: Ад ціхай вуліцы Заслонава да чароўных Шыкавіч
На пытанне пра дзяцінства Ігар Міхайлавіч з цеплынёй узгадвае пастаўскую вуліцу Заслонава, з яе нетаропкім, «местачковым» укладам жыцця. Аднак сапраўднай скарбніцай дзіцячых успамінаў стала вёска Шыкавічы на Мядзельшчыне. «Там жылі мае бабуля з дзядулем, – дзеліцца ён, – і мы з братам праводзілі там кожнае лета». Менавіта гэтыя летнія месяцы, напоўненыя вясковым каларытам і блізкасцю да прыроды, заклалі падмурак будучых захапленняў.
Фотаздымак ўзят з асабістай старонкі Instagram Ігара Пракаповіча
Краязнаўства: Покліч душы, народжаны ў Шыкавічах і бацькоўскіх вандроўках
«Захапленне краязнаўствам таксама ідзе з Шыкавіч», – прызнаецца Ігар Міхайлавіч. Істотную ролю адыграў і бацька, які часта браў сыноў на паляванне і рыбалку. «Завязе невядома куды, – успамінае суразмоўца, – а мне цікава: што гэта за мясціна, чым яна адметная?» Таму выбар прафесійнага шляху пасля школы быў амаль прадвызначаны – цяга да прыроды і родных мясцін прывяла на геаграфічны факультэт БДУ. «І я ні разу не пашкадаваў пра гэта», – упэўнена кажа ён.
Педагог з маладой душой: «Чалавек старэе, калі страчвае цікавасць да жыцця»
Праца з дзецьмі патрабуе невычэрпнага цярпення і душэўных сіл. На пытанне, на колькі гадоў ён сябе адчувае, Ігар Міхайлавіч з усмешкай адказвае: «Гадоў на 35-40. Гэта той узрост, калі ёсць вопыт, веды, а душа і пачуцці яшчэ захоўваюць чысціню і захопленасць жыццём». Ён жыве паводле прынцыпу: «Чалавек старэе, калі страчвае цікавасць да жыцця». І, на шчасце, свет для яго па-ранейшаму поўны незвычайнага і нязведанага.
Педагог з маладой душой: «Чалавек старэе, калі страчвае цікавасць да жыцця»
Праца з дзецьмі патрабуе невычэрпнага цярпення і душэўных сіл. На пытанне, на колькі гадоў ён сябе адчувае, Ігар Міхайлавіч з усмешкай адказвае: «Гадоў на 35-40. Гэта той узрост, калі ёсць вопыт, веды, а душа і пачуцці яшчэ захоўваюць чысціню і захопленасць жыццём». Ён жыве паводле прынцыпу: «Чалавек старэе, калі страчвае цікавасць да жыцця». І, на шчасце, свет для яго па-ранейшаму поўны незвычайнага і нязведанага.
