Якія 5 мясцін можна наведаць у Тураве?

Калі вы любіце гістарычныя мясціны і пры тым хочаце пабавіць час у маляўнічым куточку Беларусі, то можаце смела рушыць у старажытны Тураў. Зараз гэта невялікі гарадок з насельніцтвам усяго ў 3,1 тысяч чалавек. Але яго гісторыя ўдала захоўваецца нашчадкамі. Такім чынам, вы прыехалі ў Тураў. Куды ж узяць кірунак?
1. Помнік Кірылу Тураўскаму на Замкавай гары.

Нават калі вы ў Тураве ўпершыню, то знайсці Замкавую гару будзе нескладана. Стрэлкі-ўказальнікі дапамогуць вам у гэтым. А сяміметровы помнік відаць яшчэ здалёк. Кірыла Тураўскі – асоба значная і вядомая не толькі для беларусаў, але і для славян увогуле. На думку даследчыкаў (І. Яроміна, В.Чамярыцкага), да літаратурнай спадчыны Кірылы Тураўскага належаць 8 слоў-казанняў, 2 прытчы “Пра душу і цела”, альбо “Пра сляпога і кульгавага” (кароткая і поўная рэдакцыі), 2 казанні пра манаскі чын і анёльскі вобраз, 2 пасланні да Васіля ігумена Пячорскага, 2 каноны і каля 30 спавядальных малітваў, дзе з найбольшай глыбінёй выявіліся асоба пісьменніка, яго духоўныя перажыванні. Творы Кірылы Тураўскага набылі вялікую папулярнасць на Русі і распаўсюджваліся ў спісах ХІІ – ХVІІ ст cт.
2. Музейная экспазіцыя “Старажытны Тураў”,

якая пачала дзейнічаць ў 2005 годзе. Знаходзіцца яна тут жа, на Замкавай гары, акурат насупраць помніка Кірылу Тураўскаму, таму далёка ісці не давядзецца. Экспазіцыя невялікая, але па-свойму цікавая. Па-перш, сам будынак мае адметную форму, нібы шацёр са шкла і металу. Па-другое, уласна напаўненне. Усярэдзіне за агароджай знаходзіцца фундамент старажытнага храма ХІІІ стагоддзя. А вакол экспануюцца рэшткі маманта, прадметы побыту, здымкі. У цёплыя пары года, калі пашанцуе, то праглядаць усё гэта можна будзе на фоне птушынага спеву. Рэч у тым, што шацёр прыйшоўся даспадобы птушкам. Яны залятаюць пад столь адпачыць і паспяваць. Атрымоўваецца даволі прыемная прыродная акампаноўка.
3. Барыса-Глебскія могілкі. Месца, якое стала вядомым на Беларусі за кошт каменнага крыжа, што расце з зямлі. Калі вы трапілі на могілкі без экскурсавода, не хвалюйцеся. Каля ўваходу пачынаецца ланцужок заасфальтаванай сцежачкі, па якой вы і дойдзеце да крыжа. Мабыць, няма такога дня, каб на могілках не было паломнікаў. Людзі едуць адусюль, каб папрасіць у цудадзейнага крыжа вылячэння. Кажуць, што крыж рэагуе на кожнага чалавека па-свойму: нехта адчувае цеплыню, а хтосьці холад. Па ўласных назіраннях заўважыла: у адзін раз было халоднае восеньскае надвор’е, а крыж вылучаў цеплыню. У другі раз панавала летняя спякота, а дакрануўшыся да крыжа, я адчула холад. Але холад прыемны. Дарэчы, ва Ўсясвятскай царкве знаходзяцца яшчэ два каменныя крыжы. Па легендзе, яны прыплылі дзесьці ў 1170 годзе супраць цячэння па Дняпру і Прыпяці ў Тураў з Кіева.
4. Музей прыроды Палесся. Палессе – жамчужына Беларусі. І прырода там адметная. Мяне, напрыклад, заўсёды ўражваюць кусты і дрэвы, якія растуць на астраўках сярод Прыпяці. Музей жа прыроды змяшчае экспанаты і пудзілы жывёл. Усе яны выглядаюць даволі праўдападобна. Ад ваўка так і хочацца адбегчы.
5. Набярэжная ракі Прыпяць. Месца, дзе можна проста прайсціся ці адпачыць. Ля берага ракі размясцілася плывучая гасцініца “Палессе”, прымацаваная да цеплахода-цягача “Прыпяць”. З’явілася такая цікавая гасцініца ў Тураве два гады таму і змяшчае 10 кают на 30 месцаў.
Фото автора.