Чараўніцтва на беразе Дзвіны

   img_1313e   Сёння мы пагаворым з чалавекам, які стварае чараўніцтва, атмасферу свята і цяпла для ўсіх аматараў літаратуры ў старажытным і незабыўным горадзе Полацку. Мы зазірнулі ў госці да арганізатара паэтычных вечароў «На беразе Дзвіны» Дар’і Зямсковай.

Дар’я, раскажыце аб сваёй дзейнасці. Што вас падштурхнула на стварэнне менавіта паэтычных вечароў?

Гэта, на мой погляд, магічная гісторыя, якая здарылася са мной і маімі сябрамі пад Новы Год. Аднойчы мы паехалі ў Пецярбург. Мы блукалі па снежных вуліцах і раптам пачалася мяцеліца, стала неверагодна холадна. Для таго, каб сагрэцца, уся наша кампанія зайшла ў кавярню. І тут перад намі паўстае наступная карціна: людзі сядзяць, п’юць гарачы шакалад ці чай і ніхно не звярнуў увагу на хлопца, які чытаў, як зараз памятаю, верш Бродскага «Пілігрымы». Ён нічога не прасіў, толькі ўвагі. Мы падышлі і пазнаёміліся з ім. Саша, як высветлілась, наш зямляк, таксама з Беларусі. Мы некалькі гадзін гаварылі пра паэзію, яе месца ў жыцці сучаснага грамадства, месца ў нашых сэрцах. Вось так незаўважна мы знайшлі сябра і любімую справу. Выпадак. Няма чаго дадаць.

Ваша гісторыя нібы працята чараўніцтвам. Як раз набліжаецца самая чароўная ноч, ёсць якія-небудзь ідэі і навіны ў праграме вечара?

Канешне. У нас атрамліваецца два свята ў адным: і Новы Год, і дзень нараджэння. Менавіта таму кожная зіма насычана рознымі конкурсамі, майстар-класамі і, абавязкова, падарункамі. Мы запрашаем вядомых беларускіх літаратараў ці таленавітых творчых людзей у розных відах дзейнасці для стварэння цёплай і ўтульная атмасферы, у першую чаргу, у нашых сэрцах! Дзверы паэтычных вечароў «На беразе Дзвіны» заўсёды адкрытыя для кожнага аматара літаратуры і магіі.

Я ведаю, што ў пачатку свайго шляху вы карысталіся рускай мовай. Чаму ж перайшлі на беларускую?

Напэўна, захацелася ўнесці частку роднага духу, роднай краіны і нацыі ў нашы «вечера». І, ведаеце, атрымалася. Усе неяк пранікліся беларускай культурай, яе непасрэднасцю і шматграннасцю. Многія ўдзельнікі нашых мерапрыемстваў дзякавалі за магчымасць адраджаць мову і несці яе на вуліцы. Многія, хто зараз валодае беларускай мовай на вельмі высокім узроўні, прыходзілі сюды з веданнем трох з паловай слоў. Назіраць за прагрэсам — самая лепшая падзяка!

Цябе падаецца цікавай творчасць беларускіх пісьменнікаў ХІХ — ХХ стагоддзяў? Ці аддаеш перавагу ўсё ж такі сучасным майстрам слова?

Безумоўна цікаўлюся. Я лічу, што нельга адчуць і шчыра закахацца ў  літаратуру, калі ты не ведаешь яе каранёў, яе  гісторыі. Для меня слова не мае часу, узросту і полу. Я ўсім раю зазірнуць у дзіўны свет літаратуры і ХІХ, і ХХ стагоддзя.

Давай завершым наш вечар тваімі любімымі радкамі з вершаў беларусскіх пісьменнікаў. Чыёй цытатай ты б хацела падвесці вынік нашай гутаркі?

Гэта выдатная ідэя. Абсалютна дакладна я хачу працытаваць Янку Купалу і яго цудоўны верш «Паэзія»:

Праўду з няпраўдай,

Цноту з гарэзіяй

Вымешай спрытам, —

Будзе паэзія.

 

Поделиться:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *